تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي

مقدمه


موضوع سند حاضر، توسعه علوم، فناوری و صنایع دانش بنیان بخش هوافضای کشور می باشد که شامل کلیه نهادها و عامل‌هایی است که به نحوی در امر شناسایی و بهره برداری از فضا و هوا جهت کاربردهایی از قبیل فعالیت های رسانه‌ای و مخابراتی، تصویربرداری، شناسایی و جابجایی محموله ها در هوا و فضا دخیل هستند.
فعالیت های بخش یاد شده حوزه های آموزش و پژوهش، اکتساب و توسعه فناوری، فعالیت های صنعتی و ارائه خدمات را در بر می گیرد و از مهم‌ترین خصوصیات آن ها این است که به دلیل سرعت بالای تحولات فناورانه و کم بودن فاصله تحقیقات تا پیاده سازی صنعتی می توان بخش هوافضا را کاملا دانش بنیان دانست. از منظر اسناد بالادستی نیز این بخش از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و در نقشه جامع علمی کشور، هوافضا به عنوان یکی از اهداف بخش نظام علم و فناوری و موارد اولویت های «الف» فناوری تعیین شده است. همچنین هوافضا نقش مؤثری در توسعه دیگر فناوری‌های اولویت دار دارد.
رشد سریع مخابرات ماهواره ای، پیش بینی چندین برابر شدن بازار درخواست مشاهده زمین تا سال 2020، تخمین بازار بیش از 3000 میلیارد دلاری هواپیماهای تجاری در بیست سال آینده و حجم عظیم و رو به رشد خدمات هوانوردی که حاکی از رشد قریب به 50 درصدی صنعت هوایی از حیث نسبت درآمد در کیلومتر، در فاصله سال های 2000 تا 2010 بوده است، مؤید اهمیت اقتصادی موضوع می باشد. علاوه بر آن، دانش بنیان بودن بخش بزرگی از فعالیت های این بخش و ارزیابی بازار کار حدود یک میلیون نفری آن در منطقه در سال 2009، اهمیت اقتصادی آن را مضاعف نموده است.
نقش این بخش در ارتقای اقتدار و امنیت ملی، پیشرانی علم و فناوری در دیگر زمینه ها و منافع حاصل از سرریز فناوری های توسعه یافته یا بومی سازی شده به دیگر بخش ها نیز از جمله دیگر عواملی هستند که هوافضا را، در سطح جهانی، به یک بخش راهبردی تبدیل کرده‌ است.
علاوه بر آن در کشور ما، دستاوردهای اخیر به ویژه طراحی، ساخت و پرتاب ماهواره ها و طراحی و ساخت انواع هواپیماها و دیگر هواگردها سبب افزایش عزت و خودباوری ملی شده و تراز جمهوری اسلامی ایران را در چشم ناظران جهانی ارتقا بخشیده است.
برخی ویژگی‌ها، ظرفیت‌ها و توانمندی‌های خاص جمهوری اسلامی ایران، همچون سرزمین پهناور و موقعیت ممتاز ژئوپولیتیک، تجربه کسب توانمندی در ساخت، پرتاب و قراردادن ماهواره، فضاپیما و سایر اجسام پرنده در فضا و بهره برداری از آن ها، سابقه طولانی در فعالیت های هوایی و هوانوردی و وجود زیر ساخت های مناسب فرودگاهی، تجهیزات ناوبری و تعمیرات و نگهداری، صنعت ساخت انواع اجسام پرنده، دانشگاه ها و پژوهشگاه های کلاس جهانی، نیروی انسانی مستعد، نخبه و متخصص، ضرورت توجه ویژه به این بخش را نمایان می سازد.
وجود این ظرفیت‌ها و توانمندی‌ها در کنار فرصت‌های پیش رو، نوید موفقیت‌هایی بزرگ را در آینده‌ای نه‌چندان دور می‌دهد؛ موفقیت‌هایی که در صورت وجود برنامه‌ای جامع و تلاش مستمر و همدلانه‌ بازیگران بخش هوافضا، دور از دسترس نخواهد بود.